Departing

 

Like it or not

whether ready or unprepared 

someday it will all come to an end 

and it is time to go        

Though  departing is certain 

as certain, as the sun setting in the west

having risen in the east 

people are  reluctant to discuss death 

any discussion is avoided 

it is  like something that is happening

happens to someone else.... 

If discussed in the normal 

everyday conversations 

as any other activity in life 

like eating, bathing , working, playing

perhaps, people wouldn't fear departing  

They would accept it as a normal transition 

and prepare themselves better 

iron out relationships, prepare wills

and generally be ready for another journey 

After all as an author said 

death is an illusion- no death really occurs

merely a transition to the next state of existence.  

Music, Dear Music...

 

Lovely music, when did you come into my life?

Was it in the form of  a gentle rhythm

While still in my mother’s womb? 

or was it  a little later?

 

I am told even as a little one

I would crane my neck towards the radio

Playing melodious film songs 

Insist on listening and cry if taken away from it!

 

In later years I enjoyed listening

To  you dear, in all your beautiful forms 

Movies, folk, western , devotional

Sadly no formal exposure or training

 to or  in your form of classical music

Saving grace was that  those days,

 Many, rather most film songs in India

Were based on classical ragas! 

 

Today, I sing in the bathroom

to my heart’s content

Can’t imagine a world without sound or

Without you dear music! 

I am  after all in *NLP terms

what they call predominantly “Auditory”  

 

Would love it if, in my last days,   

I got to listen to you, oh music divine

Even as I leave this world

And travel to the other world...  

Music! dear friend, dear love

Thou has made living in this world

 bearable, worthwhile…    

NB: *NLP refers to Nuero Linguistic Programming      

അച്ഛന് ഒരു കത്ത്‌ (Letter to Father)

പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന്  ശ്രീക്കുട്ടൻ എഴുതുന്നത്

ഈ തവണ,  കൊറോണ  കാരണം  ഞങ്ങൾ കുറേ ദിവസമായി , നാട്ടിൽ  അച്ചാച്ചന്റെ  വീട്ടിലാണ്. ഞാനും അച്ചാച്ചനും  നല്ല കൂട്ടായി . ഇന്നലെ  അത്തത്തിന്റന്നു  ഞങ്ങൾ വട്ടത്തിൽ കുറച്ചു പൂവിട്ടു .  അച്ചാച്ചൻ  പണ്ട്  കുട്ടിയായി  ഇരുന്നപ്പോളുള്ള  പല കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു  തന്നു.

അന്ന് കുട്ടികൾ   തന്നെ  പോയി  പൂ പറിച്ചു കൊണ്ടു  വരുമായിരുന്നുവത്രെ !  .കാട്ടുപൂക്കളായ കദളി , കൊങ്ങിണി , തുമ്പ , തൊട്ടാവാടി , മുക്കൂറ്റി  . പിന്നെ വീട്ടിലെ തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് ചെമ്പരത്തി ,  ജമന്തി , വാടാമല്ലി, മത്തപ്പൂ  അങ്ങിനെ പലതും എന്ത്  രസമാണ് ! കുട്ടികൾ ഒന്നിച്ചു  കാലത്തെ  ഈറ്റ  കൂടകുളമായി  പൂക്കൾ ശേഖരിക്കാൻ  ഇറങ്ങുക !

തിരിച്ചുവന്നു വട്ടത്തിലോ നക്ഷത്രത്തിന്റെ  രൂപത്തിലോ പൂക്കളിടും. പിന്നെ അവർ അയൽ  വീടുകളിൽ പോയി  അവിടെ   ഉണ്ടാക്കിയിട്ടിട്ടുള്ള പൂക്കളങ്ങൾ കാണും. അടുത്ത ദിവസം കൂടുതൽ  പൂവുകൾ ശേഖരിച്ചു  ഒന്നുകൂടെ മെച്ചമായ പൂക്കളങ്ങൾ ഇടാൻ ശ്രമിക്കും.  അങ്ങനെ  പത്തു ദിവസത്തേക്ക് മത്സരമാണ്! 

പിന്നെ അച്ചാച്ചൻ ഓണക്കാലത്തെ, കളികളെ പറ്റി  പറഞ്ഞു തന്നു . അവർക്കു  വളരെ  ഇഷ്ട പെട്ട കളി തലപന്ത്  ആയിരുന്നു . അത്  ക്രിക്കറ്റ്  പോലത്തെ  ഒരു കളിയാണ്, പക്ഷെ മൂന്നിനു  പകരം ഒരു സ്റ്റുമ്പേ  ഉള്ളു .  അച്ചാച്ചന്റെ ഓർമയിൽ പിന്നെ പ്രധാനം,  ഓണകൊടിയും  ഓണസദ്യയുമാണ് . കുട്ടികൾക്ക് തിന്നാൻ കുറെ ഉപ്പെരിയും, പപ്പടം , പായസായവും കൂട്ടിയുള്ള  സദ്യയും  ! 

നിത്തട്ടെ , അച്ചാച്ചൻ  വിളിക്കുന്നു  

അച്ഛന്റെ സ്വന്തം  ശ്രീക്കുട്ടൻ

NB:  ഫേസ് ബുക്കിലെ  ഒരു സാഹിത്യ ഗ്രൂപ്പ്   ഓണത്തിനോട്  അനുബന്ധിച്ചു  ഒരു കത്തെഴുത്തു  മത്സരം  സംഘടിപ്പിചു . കത്ത്, ഒരു  6-)o ക്ലാസ് (ആറാം ക്ലാസ്)   വിദ്യാർത്ഥി തന്റെ വിദേശ ത്തുള്ള പിതാവിന് ഓണത്തെ കുറിച്ച്  മലയാളത്തിൽ എഴുതുന്നതാവണം. കത്ത് 100 വാക്കിൽ കവിയാൻ പാടുള്ളതല്ല. 

ഞാനും  ഇതിൽ പങ്കെടുത്തു . അതിനു മുഖ്യമായ റോ  മെറ്റീരിയൽസ്  വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ്  എന്റെ  മൂത്ത മകൻ  മാനസിന്   അവന്റെ  അച്ചാച്ചൻ   (അമ്മയുടെ അച്ഛൻ)  പരേതനായ  ടി.എൻ . ശങ്കരൻ  ഇംഗ്ലീഷിൽ   ഓണത്തെ  പറ്റി  എഴുതിയ  കത്തായിരുന്നു. . 

Anniversary Day Thoughts

Thirty five years of wedlock
oh how time flies!
it seems like yesterday
that we took the seven steps together!

As in any life journey
the marital journey also
has had its ups and downs
blind agreements in the beginning
and disagreements later
yet, the big boon of our union dear
are the gems in the picture
who have grown up to be
such responsible loving adults!

The pandemic they say
threw up wild discords
with couples forced to spend
more hours under same roof
for me though,  it was reinforcement
of your role  as the pivot
the solid pillar of the family
tirelessly engaged in its safety and welfare

I now know that there is a purpose
of union, relationships
of harmony, disharmony
all an opportunity to learn, grow
become better selves of ourselves

My greeting to you on this landmark, dear
may today and the days to come
be filled  with his blessings
his light guiding us  to be the
best possible versions of ourselves!     

  

I quoted a few lines from this poem while greeting Jitha on her milestone 60th birthday

Pipe Dream

What if we put hate mongers
of all hues in a large room
leave them to battle it out
and destroy themselves....

The world would be a much better place!
Day dreaming, wishful thinking of course
who will bell the cat? 





       

Transformation

Forwarding fake news
juicy interesting ones
for "a bigger cause"
or simply for fun
appears to be "cool" 

Yet oblivious to you
with each post forwarded
layers of your face, body, insides
are getting altered, transformed
until you end up a big "fake" yourself
one with no regrets, no remorse
with not even an iota of conscience

A transformation from human to Frankenstein    

Weapon

If not used appropriately, in correct dozes
at the right time, a weapon
doesn't work, proves ineffective
and is as good as useless!

Let's take the case of a cane
used by father, teacher to beat a child
when used sparingly, it works as deterrent
if not. the child stretches his hand nonchalantly
"So go ahead, have your fun
his mocking eyes and grin seem to say!

The same is true of strikes
and lock outs, declared  in factories
at the drop of a hat!
The fear disappears
when it is an everyday affair!

Spouses learn to their peril
 that using 'denial of sex' as weapon
backfires when used frequently
the other finds alternative
or learns to live without it
after all, it's not the end of the world!

The   'BrahmaAstra' or the ultimate weapon is to be used
only as last option
when all other weapons have failed! 


NB: I recited this poem during the 3rd Dignagar Online International English Poetry Festival on August 23rd 2020 in which renowned poets from India and the world participated    

https://soundcloud.com/rajeev-moothedath-560354509/weapon?ref=clipboard&fbclid=IwAR2EsFSACOT7DqyYXg62_Zim2NtaRFL1bTDBMrw5vkBrZi0whIfD4Q_Ya4w